Motoracing

Deze tak van sport, die we bij de Engelse termen ook wel motorcycle racing of motorbike racing noemen, is de overkoepelende term voor alle vormen van sport die bij beoefening gebruik maken van een motorfiets. Deze sporten worden gespeeld op verharde, vaak geasfalteerde banen, maar ook op zand- en modderoppervlaktes met daarop veel hindernissen. Deze tak wordt dan het ‘off-road’ motoracing genoemd. Beiden vormen van de sport worden zowel indoor als outdoor uitgeoefend, op circuits of op open banen die ter gelegenheid voor wedstrijden zijn aangelegd. Binnen de offroad categorie van de sport worden soms ook creatieve elementen toegevoegd.

De sport is op te delen in de categorieën ‘road racing’, ‘motocross‘, ‘Enduro en Cross-Country’ en ‘Track Racing’. Dit zijn echter niet de enige vormen van de sport. Er zijn zo veel vormen dat zelfs deze categorieën nog op te delen zijn in sub-categorieën.

Deze vorm van motoracing richt zich op het racen op verharde wegen. Traditioneel gezien ging het hierbij om afgezette, bestaande wegen die voor road racing wedstrijden enkel toegankelijk waren voor de racers. Dit komt nu echter niet veel meer voor. Op dit moment zijn de circuits van het road racen speciaal voor de races aangelegd.

Binnen deze categorie bestaat de vorm van traditioneel road racen, maar ook de motorcycle grand prix, superbike racing, supersport racing (beiden gereden met gemodificeerde motorfietsen), endurance (uithoudingsvermogen) racing en sidecar racing.

De motocross is bijna het zelfde als roadracen, met als verschil dat de motocross niet op een verhard wegdek wordt gereden. De ondergrond waarop wordt gereden bij de motocross is zeer gevarieerd. Denk aan zand, modder, gras en meer. De winnaar bij een motocross wedstrijd is de persoon die als eerste de finishlijn behaald.

Binnen deze categorie heb je de supercross en de supermoto. Supercross wordt indoor gereden en supermoto wordt outdoor gereden.

De enduro races leggen de focus op het uithoudingsvermogen van de racer. De races zijn lang en zwaar, en testen op die manier het vermogen van de racer om door te zetten. Enduro komt dan ook van het Engelse woord ‘endurance’. De wedstrijden binnen enduro en cross-country racen zijn dan meestal ook langer dan 16 kilometer. Ze worden afgelegd op de off-road ondergrond.

De winnaar van enduro races is de racer welke in de loop van de wedstrijd de hoogste snelheid heeft kunnen behouden. Subcategorieën binnen deze sport heten Hare Scramble en Cross-country rally. Denk bij deze laatste aan de Dakar Rally, waar grote motorfietsen vanaf (meestal) Parijs naar Dakar in Senegal racen. Deze vorm van enduro gaat dus over enorme afstanden.

Deze vorm van racen wordt afgelegd in banen, dus tracks. Deze tracks bestaan uit verschillende oppervlakten. Ze kunnen bijvoorbeeld meer zanderig zijn, maar ook vlakker, of bestaan uit modder. Ook deze worden zowel indoor als outdoor gedaan. Binnen deze categorie bestaan een hoop subcategorieën. Denk aan Indoor short track racen, speedway racen, grasstrack racen, ice speedway racen, board track racen en ook het Japanse autorace (een Japanse motorfietssport die veelal wordt gezien als een populair gokspel.) In deze sportcategorieën worden banen afgelegd in een ovale cirkel.

Naast deze categorieën zijn er ook nog subcategorieën die niet binnen deze andere vier hoofdcategorieën passen. Voorbeelden hiervan zijn drag racing, sprinting, UK sprinting, hill climbing, landspeed racing, vintage racing en super hooligan racing.

Deze diverse categorieën maken de sport zo veelzijdig dat er voor de motorfietsliefhebber altijd wel wat binnen deze sport te vinden is.